Datum: 23 juni 2026
Aanvang: 20:15 uur
Locatie: Stevenskerk

Dit jaar herdenken we niet alleen dat het König-orgel 250 jaar wordt, het is ook een halve eeuw geleden dat de beroemdste 20ste-eeuwse Engelse componist Benjamin Britten overleed. Vanavond klinkt zijn bekendste werk voor koor en orgel: Rejoice in the Lamb. Naast een arrangement van Brittens Sea Interludes klinken orgelwerken van Benjamins leraar Frank Bridge. Last but not least: het König-orgel ondersteunt het Bachkoor Nijmegen in een energiek stuk van Brittens populaire navolger John Rutter: het Gloria.  Feest dus!

Uitvoerenden:

Bachkoor Nijmegen o.l.v. Rob Vermeulen
Dirk Luijmes, orgel

John Rutters Gloria is een muzikale bewerking van delen van de Latijnse Gloria. Hij structureerde de tekst in drie delen. Het werk wordt wel omschreven wordt als "verheven”, “devotioneel” en “jubelend”.

Gloria in excelsis Deo

De tekst van het eerste gedeelte is ‘Gloria in excelsis Deo’, het gezang van de engelen die de geboorte van Christus aankondigen aan de herders. Het tempo is ‘Allegro vivace’. Koor en orgel wisselen elkaar geregeld af.  Er is sprake van een stevig ritme, met triomfantelijke uitroepen van het koor, m.n. bij ‘Gloria’. Daartussendoor klinken meer lyrische gedeelten.

Domine Deus

In het tweede deel wordt Jezus aangesproken als het Lam Gods en gevraagd om genade en vervulling van het gebed. Het tempo is ‘Andante’: een rustige beweging met voor het orgel geregeld een ‘ostinato’: een kort muzikaal motief dat herhaald wordt. Dit deel is wel omschreven als een teder en ingetogen gebed.

Quoniam tu solus sanctus

De tekst van het derde gedeelte betreft de conclusie: ‘Quoniam tu solus sanctus’ (Want alleen u bent heilig). Het eindigt in een reeks lofprijzingen op God. Het tempo is ‘Vivace e ritmico’. Het slotgedeelte bestaat uit een fuga (Cum sancto Spiritu), een herhaling van het begin en een Amen.

De cantate Rejoice in the Lamb werd in 1943 gecomponeerd door de Engelse componist Benjamin Britten. Het is een lofzang op God via personen uit de mythologie, dieren, letters van het alfabet en muziekinstrumenten.
De tekst is afkomstig van een gedicht met dezelfde titel, van Christopher Smart, een 18^e eeuwse dichter, diep religieus en (ogenschijnlijk) mentaal kwetsbaar. Smart schreef het terwijl hij in een psychiatrisch ziekenhuis was opgenomen.
God wordt op verschillende manieren bezongen, door alle wezens en dingen van de schepping, ieder op zijn eigen manier. Na een opening prijzen personen uit het Oude Testament God, ieder verbonden met (meestal) een dier. Een etherisch Hallelujah klinkt, waarna een kat en vervolgens een muis hun voorbeeld volgen; hierbij verbeeldt het orgel het dier. De bloemen zijn ‘the poetry of Christ’. In het zevende gedeelde verwijst Smart naar zijn eigen lijden, waarbij hij God, die dat vast zal gaan verlichten, overigens ook prijst. Vier letters van het alfabet, een serie muziekinstrumenten en opnieuw het Hallelujah sluiten de lofzang af.